500 milionë dollarë për Trumpin, qasje për Pakistanin: Si rezultoi me sukses një bast kripto-diplomatik

Në vitin 2025, kur u publikuan të ardhurat financiare të Presidentit amerikan Donald Trump, një shifër tërhoqi vëmendje të veçantë. Projekti i kriptovalutave i familjes së tij, World Liberty Financial (WLF), i solli më shumë se 500 milionë dollarë vetëm nga shitja e tokenëve gjatë vitit të kaluar, si pjesë e një fitimi shumë më të madh në sektorin e kriptove.

Pakistani ishte ndër vendet e para që iu bashkuan këtij projekti.

Në janar, Ministria e Financave e Pakistanit nënshkroi një memorandum mirëkuptimi me SC Financial Technologies, një kompani e lidhur me World Liberty Financial, për të shqyrtuar përdorimin e stablecoin-it USD1, të lidhur me dollarin amerikan, për pagesa ndërkufitare.

Kryeministri Shehbaz Sharif dhe komandanti i ushtrisë, marshalli Asim Munir, ishin të pranishëm gjatë pritjes së përfaqësuesve të kompanisë në Islamabad, përfshirë edhe Zach Witkoff, djalin e këshilltarit të Trumpit, Steve Witkoff. Marrëveshja u nënshkrua me ministrin pakistanez të Financave, Muhammad Aurangzeb.

Megjithatë, gati gjashtë muaj më vonë, zyrtarët pakistanezë kanë konfirmuar se nuk është realizuar asnjë projekt pilot me USD1, nuk janë lëshuar licenca dhe nuk ka transaksione të njohura me këtë monedhë digjitale.

Pavarësisht kësaj, analistët vlerësojnë se Pakistani ka fituar diçka po aq të vlefshme sa gjysmë miliardë dollarët që Trump fitoi nga World Liberty Financial: qasje të drejtpërdrejtë te administrata e Trumpit.

Pyetje mbi përdorimin real

Stablecoin është një monedhë digjitale e lidhur me një vlerë fikse, zakonisht me dollarin amerikan, e krijuar për të transferuar para përmes internetit pa ndërmjetësimin e bankave. USD1 është versioni i World Liberty Financial.

Kompania përfiton interes nga rezervat që mbështesin çdo monedhë të emetuar, që do të thotë se sa më shumë të përdoret USD1, aq më shumë të ardhura gjenerohen për pronarët e saj, përfshirë familjen Trump.

Pakistani tashmë konsiderohet një nga tregjet më të mëdha të kriptovalutave në botë. Sipas indeksit të adoptimit të kriptovalutave nga Chainalysis, vendi u rendit i treti globalisht vitin e kaluar, pas Indisë dhe SHBA-së.

Megjithatë, nuk ka të dhëna që tregojnë se USD1 është përdorur në ndonjë transaksion në Pakistan.

Eksperti i financave Ibrahim Khalil shtron pyetjen:

“Pse njerëzit po përdorin USDT, kur Pakistani po merr shuma rekord remitancash përmes sistemit bankar dhe transfertat tashmë realizohen pothuajse menjëherë?”

Sipas tij, nëse njerëzit po shmangin sistemin bankar, USD1 nuk do ta zgjidhte këtë problem.

Ai gjithashtu theksoi se rezervat valutore të Pakistanit në fund të qershorit ishin 16.5 miliardë dollarë, të mjaftueshme për të mbuluar rreth dy muaj importe.

“Nëse partnerët tregtarë nuk pranojnë USD1 drejtpërdrejt, Banka Qendrore do të duhet ta konvertojë atë përsëri në dollarë, duke krijuar procedura shtesë,” tha ai.

Rregullimi para zbatimit

Pakistani ka ndërmarrë hapa për krijimin e një kornize ligjore për kriptovalutat.

Ligji për Asetet Virtuale, i miratuar në mars, krijoi Autoritetin Rregullator të Aseteve Virtuale (PVARA), me kompetenca për të licencuar kompani dhe për të vendosur dënime deri në pesë vite burg për operim pa leje.

Në prill, Banka Qendrore lejoi bankat të hapin llogari për kompani të licencuara të kriptove.

Megjithatë, procesi i licencimit ende nuk është përfunduar.

Diplomaci dhe qasje politike

Nëse argumenti ekonomik mbetet i diskutueshëm, logjika diplomatike e marrëveshjes duket më e qartë.

Delegacioni i World Liberty Financial kishte mbërritur në Islamabad në prill të vitit të kaluar, pak ditë pas tensioneve të reja ndërmjet Indisë dhe Pakistanit.

Në qershor të vitit të kaluar, Pakistani madje nominoi Trumpin për Çmimin Nobel për Paqe, duke e vlerësuar për rolin në uljen e tensioneve me Indinë.

Trump gjithashtu priti Asim Munirin në Shtëpinë e Bardhë në qershor 2025, një ngjarje e pazakontë diplomatike.

Ekonomisti Khurram Husain e përmblodhi situatën:

“Ky memorandum nuk ishte asgjë më shumë sesa një instrument për të siguruar qasje. Nuk kishte bazë të fortë politike apo ekonomike. Llogaritja ishte qasja – dhe ajo funksionoi në mënyrë spektakolare.”

Edhe eksperti Ibrahim Khalil ndau të njëjtin mendim:

“Në fund, e gjithë kjo dukej si pagesë për qasje.” /Al Jazeera/