Si videoja e Ben Gvir-it ndaj aktivistëve të flotilës e shkatërroi propagandën multimilionëshe izraelite “Hasbara”

Nga: Muhammad Manosur – Al Jazeera

Një video e publikuar nga ministri i Sigurisë Kombëtare i Izraelit, Itamar Ben-Gvir, në të cilën ai shihet duke tallur aktivistë të rrëmbyer nga flotilja që synonte thyerjen e bllokadës së Gazës, ka shkaktuar reagime të ashpra ndërkombëtare dhe i ka dhënë një goditje të rëndë fushatës shumëmilionëshe të marrëdhënieve publike të Izraelit, të njohur si “Hasbara”.

Pamjet, të publikuara në rrjetin social X, tregojnë Ben-Gvir-in duke u mburrur ndërsa aktivistët e flotiljes “Global Sumud” qëndrojnë të gjunjëzuar në tokë, me sy të lidhur dhe duar të prangosura, në portin e Ashdodit.

ככה אנחנו מקבלים את תומכי הטרור

Welcome to Israel 🇮🇱 pic.twitter.com/7Hf8cAg7fC

— איתמר בן גביר (@itamarbengvir) May 20, 2026

Forcat detare izraelite kishin ndaluar anijet e flotiljes në ujëra ndërkombëtare pranë brigjeve të Qipros, duke rrëmbyer në mënyrë të paligjshme 430 pjesëmarrës. Nga këta, të paktën 87 kanë nisur grevë urie në solidaritet me më shumë se 9,500 të burgosur palestinezë që mbahen në burgjet izraelite.

Pamjet e aktivistëve që tërhiqeshin zvarrë në tokë shtynë disa vende – përfshirë Italinë, Francën, Holandën, Kanadanë dhe Spanjën – të thërrasin ambasadorët izraelitë, duke dënuar trajtimin “e papranueshëm” dhe shkeljen e dinjitetit njerëzor.

Shembja e iluzionit të “Hasbara”-s

Ekspertët argumentojnë se përpjekjet e ethshme për kontroll dëmi nga zyrtarët izraelitë, përfshirë kryeministrin Benjamin Netanyahu, i cili urdhëroi deportimin e shpejtë të aktivistëve, nuk burojnë nga ndonjë shqetësim moral për abuzimet, por nga dëmi katastrofik që iu shkaktua imazhit global të Izraelit.

Për dekada, Izraeli është mbështetur te “Hasbara” – një term hebraisht që përkthehet si “shpjegim” – një fushatë propagandistike për të justifikuar politikat dhe veprimet ushtarake kundër palestinezëve para opinionit ndërkombëtar.

Sipas analistit Fathi Nimer nga rrjeti Al-Shabaka: The Palestinian Policy Network, Hasbara është në thelb propagandë shtetërore që synon “zbukurimin e imazhit të okupimit”, duke përshtatur narrativa të ndryshme për audienca të ndryshme globale.

“Parimi bazë i Hasbara-s është se Izraeli ka gjithmonë të drejtë, por bota thjesht nuk e kupton,” thekson ai. Ai shton se, për shkak të izolimit në rritje pas luftës në Gaza, buxheti për Hasbara pritet të rritet nga rreth 15 milionë dollarë në vitin 2023 në një rekord prej 700 milionë dollarësh deri në vitin 2026.

Megjithatë, videoja e drejtpërdrejtë dhe provokuese e Ben-Gvir-it e rrëzoi këtë narrativë të financuar rëndë brenda një momenti.

“Udhëheqja izraelite po e trajton këtë si krizë të marrëdhënieve publike, jo si krizë morale,” shpjegon Nimer. “Për Netanyahun, mëkati nuk ishte tortura apo poshtërimi i aktivistëve, por fakti që u transmetua publikisht. Ndërsa Ben-Gvir nuk shqetësohet për imazhin ndërkombëtar; ai i kryen këto akte për bazën e tij të djathtë brenda vendit, duke qenë i bindur se nuk do të ketë pasoja reale.”

Edhe akademiku Mtanes Shehadeh e përforcon këtë vlerësim: “Problemi thelbësor për Izraelin është se kjo video i tregoi botës realitetin e tij të vërtetë. Ajo ofroi prova të drejtpërdrejta dhe të pakundërshtueshme se dhuna strukturore dhe shpërfillja e të drejtave të njeriut janë pjesë themelore e establishmentit aktual izraelit.”

Standardet e dyfishta të SHBA-së

Pasojat diplomatike nxorën në pah edhe kontradiktat e thella në politikën e Shteteve të Bashkuara.

Pas publikimit të videos, ambasadori amerikan në Izrael, Mike Huckabee, e kritikoi Ben-Gvir-in, duke thënë se ai “ka tradhtuar dinjitetin e kombit të tij”. Megjithatë, kritikët vunë në dukje se kjo deklaratë ishte e zbrazët, pasi fokusohej te transmetimi publik i skenave dhe jo te shkeljet e të drejtave të njeriut.

Deklarata e Huckabee erdhi vetëm një ditë pasi Departamenti amerikan i Thesarit vendosi sanksione ndaj katër organizatorëve të flotiljes “Global Sumud”, duke e cilësuar atë si një “flotilje pro-terroriste” në mbështetje të Hamasit.

Sanksionet synuan aktivistë të lidhur me Konferencën Popullore për Palestinezët Jashtë Atdheut dhe rrjetin e solidaritetit me të burgosurit palestinezë, Samidoun.

Analistët e shohin këtë si një standard të qartë të dyfishtë: ndërsa SHBA-ja sanksionon shpejt aktivistë civilë dhe madje edhe prokurorë të International Criminal Court, ajo vazhdimisht mbron figura të ekstremit të djathtë izraelit si Ben-Gvir, madje duke hequr sanksione të mëparshme ndaj kolonëve të dhunshëm izraelitë.

Një pasqyrë e vuajtjes palestineze

Për palestinezët, poshtërimi i aktivistëve ndërkombëtarë është vetëm një fragment i një realiteti shumë më të errët dhe sistemik.

Sekretari i përgjithshëm i Nismës Kombëtare Palestineze, Mustafa Barghouti, deklaroi se aktivistët e lidhur dhe me sy të mbuluar përfaqësojnë një “mikrokozmos” të asaj që përjetojnë çdo ditë të burgosurit palestinezë.

באפס סובלנות ויד קשה – כך פועלים לוחמי הכליאה עם חיות הטרף מחבלי הנוח׳בה. אני מגבה אותם! pic.twitter.com/isU3aR1h5j

— איתמר בן גביר (@itamarbengvir) October 8, 2024

“Kjo skenë shpreh fashizmin e gjithë qeverisë izraelite, jo vetëm të Ben-Gvir-it,” tha ai. “Nëse qeveria do t’i kundërshtonte vërtet këto praktika, ai do të ishte shkarkuar menjëherë. Përkundrazi, arroganca ka arritur deri në nivelin e piraterisë në ujëra ndërkombëtare.”

Organizatat për të drejtat e njeriut vlerësojnë se afro 100 palestinezë kanë vdekur në paraburgim izraelit që nga tetori 2023, mes raportimeve për uri, dhunë fizike të rëndë dhe mungesë të trajtimit mjekësor.

Ish-nënkryetarja e Parlamentit Evropian, Luisa Morgantini, e cilësoi reagimin diplomatik si të pamjaftueshëm.

“Është turp mënyra se si janë sjellë qeveritë tona. Ato janë bashkëfajtore,” tha ajo, duke bërë thirrje për pezullimin e marrëveshjeve me Izraelin, ndalimin e shitjeve të armëve dhe mbështetjen aktive të urdhër-arresteve të Gjykatës Penale Ndërkombëtare ndaj liderëve izraelitë.

“Çekiçi” dhe flotiljet

Pavarësisht ndërhyrjeve ushtarake dhe sanksioneve amerikane, aktivistët dhe analistët bien dakord se flotiljet – të nisura që nga viti 2009 kundër bllokadës tokësore, detare dhe ajrore të Gazës – kanë arritur të ekspozojnë kufijtë e forcës izraelite.

Duke cituar psikologun amerikan Abraham Maslow, Nimer thekson: “Nëse i vetmi mjet që ke është çekiçi, çdo problem të duket si gozhdë.”

“Kjo është mënyra e vetme se si ushtria izraelite di të veprojë – përmes forcës brutale dhe piraterisë,” shton ai.

“Roli i Hasbara-s ishte ta racionalizonte këtë brutalitet për konsum global. Por ndërsa flotiljet vazhdojnë të sfidojnë bllokadën, ato po grumbullojnë fitore të vogla dhe po përshpejtojnë ndjeshëm izolimin popullor global të Izraelit, duke dëshmuar se makineria propagandistike shumëmilionëshe nuk mund ta fshehë më realitetin në terren.” /Al Jazeera/